UITLEG

Als kind vond ik het verschrikkelijk als mijn moeder zei: ‘Jan, NU is het tijd om naar bed te gaan. En NU naar boven en je tanden poetsen!’ ‘Waarom?’ riep ik dan. ‘Ik wil nog even spelen’. ‘Jan, morgen is het weer een dag!’

Mokkend liet ik mijn speelgoed liggen, ging naar boven om mijn tanden te poetsen, boos om het vele onrecht, mij aangedaan.

Waarom mocht ik niet doorspelen? Het was toch zo leuk. En nu naar dat stomme bed. Daar had ik helemaal geen zin in.

Discussiëren over deze preek?
Klik hier om te discussiëren over deze preek

Abonneer je gratis op de Preek van de Week

        Als je je abonneert op de Preek van de Week ontvang je deze elke zondagmorgen in je mail.